Długość Łuku Okręgu
Wpisz promień r i kąt środkowy θ. Narzędzie oblicza długość łuku ze wzoru L = rθ, a z tych samych dwóch danych podaje też pole wycinka i długość cięciwy. Między stopniami a radianami przełączaj przyciskiem DEG/RAD.
Wysokiej klasy narzędzie matematyczne do obliczania precyzyjnych długości łuków okręgów, krzywych i równań parametrycznych z wizualnym sprzężeniem zwrotnym na żywo.
Bezpłatne ·Bez rejestracji ·Działa w Twojej przeglądarce
Złote kropki oznaczają punkt środkowy każdego podprzedziału.
Najedź na prostokąt, aby zobaczyć jego podprzedział, punkt środkowy, wartość całki i wkład.
Różnice między kolejnymi zagęszczeniami to praktyczny wskaźnik błędu, a nie gwarantowane ograniczenie błędu.
Błąd obliczeniowy
Promień i kąt, z polem wycinka i cięciwą.
Krzywe x(t) i y(t) na dowolnym przedziale.
Krzywe podane jako r(θ) w postaci biegunowej.
Kartezjańska długość łuku z pokazanym każdym krokiem.
Krzywe przestrzenne x(t), y(t) i z(t).
Całkowanie numeryczne wzorem Simpsona.
Całkowanie numeryczne, wzór trapezów.
Długość drogi przez punkty współrzędnych.
Łuk elipsyDługość łuku dowolnej elipsy na podstawie jej osi i kątów.
Łuk paraboliDługość łuku dowolnej paraboli na podstawie jej równania.
Łuk półokręguDługość łuku dowolnego półokręgu na podstawie promienia lub średnicy.
Łuk wycinkaDługość łuku wycinka koła na podstawie promienia i kąta.
Metoda punktu środkowegoDługość łuku metodą punktu środkowego, z prostokątami i kontrolą błędu.
Kalkulator powyżej ma siedem trybów. Każdy odpowiada standardowemu formatowi danych z analizy matematycznej. Wybierz tryb, którego dane przypominają Twoje zadanie.
| Tryb | Wymagane dane | Kiedy używać |
|---|---|---|
| Okrąg | Promień r, kąt środkowy θ | Okręgi, wycinki, koła, łuki |
| Kartezjański | Funkcja y = f(x), przedział [a, b] | Wykresy funkcji |
| Parametryczny | x(t), y(t), przedział [a, b] | Tory ruchu, pętle, krzywe pionowe |
| Biegunowy | r(θ), przedział kątowy [α, β] | Spirale, kardioidy, wykresy biegunowe |
| Numeryczny | f(x), przedział, podziały n | Całki bez postaci zamkniętej |
| Punkty | Lista współrzędnych (x, y) | Trasy GPS, dane próbkowane |
| 3D | x(t), y(t), z(t), przedział [a, b] | Krzywe przestrzenne, helisy |
Wpisz promień r i kąt środkowy θ. Narzędzie oblicza długość łuku ze wzoru L = rθ, a z tych samych dwóch danych podaje też pole wycinka i długość cięciwy. Między stopniami a radianami przełączaj przyciskiem DEG/RAD.
Wpisz funkcję y = f(x) oraz początkową i końcową wartość x: a i b. Kalkulator różniczkuje funkcję, buduje funkcję podcałkową i oblicza całkę oznaczoną numerycznie, pokazując pełne kroki. Pełne wyprowadzenie znajdziesz w kalkulatorze długości łuku z krokami.
Wpisz x(t) i y(t) wraz z przedziałem parametru. Ten tryb pasuje do torów opisanych ruchem w czasie, gdzie żadna współrzędna nie jest bezpośrednią funkcją drugiej. Osobne narzędzie znajdziesz w kalkulatorze długości łuku parametrycznego.
Wpisz r jako funkcję θ wraz z przedziałem kąta. Idealne dla spiral, kardioid i innych krzywych, które najnaturalniej zapisuje się w postaci biegunowej. Dostępny jest też samodzielny kalkulator długości łuku biegunowego.
Wpisz f(x), przedział i liczbę podprzedziałów n, a następnie wybierz wzór Simpsona albo wzór trapezów. Ten tryb przydaje się, gdy całka długości łuku nie ma elementarnej funkcji pierwotnej albo gdy chcesz porównać metody numeryczne. Osobne kalkulatory wzoru Simpsona i wzoru trapezów pokazują pełne obliczenia.
Wklej lub wpisz listę punktów (x, y). Kalkulator sumuje odległości w linii prostej między kolejnymi punktami, co przybliża długość drogi przez dane próbkowane, np. ślady GPS. Zobacz też osobne narzędzie długość łuku z punktów.
Wpisz x(t), y(t) i z(t) wraz z przedziałem parametru, aby zmierzyć długość krzywej przestrzennej, np. helisy albo trajektorii 3D. Osobny kalkulator długości łuku 3D oferuje to samo obliczenie na własnej stronie.
Każdy wzór na długość łuku poniżej mierzy tę samą ideę: sumuje maleńkie proste odcinki wzdłuż krzywej. Właściwy wzór zależy od tego, jak krzywa jest opisana.
Tutaj r to promień, a θ to kąt środkowy w radianach. Długość łuku ma tę samą jednostkę co r: promień w metrach daje długość łuku w metrach. To najprostszy przypadek, bo okrąg ma stałą krzywiznę.
Użyj, gdy krzywa to y = f(x) między x = a i x = b. Wyraz dy/dx to nachylenie; tam, gdzie krzywa jest stroma, każde dx wnosi więcej długości. Granice a i b to wartości x, nie pozycje łuku.
Użyj, gdy x i y są funkcjami parametru t, a t biegnie od a do b. To obsługuje krzywe, które zapętlają się lub biegną pionowo, gdzie y nie da się zapisać jako funkcja x.
Użyj, gdy krzywa to r = r(θ), a θ biegnie od α do β. Wyraz r² uwzględnia obrót kołowy, a (dr/dθ)² uwzględnia zmianę promieniową.
Naturalne rozszerzenie wzoru parametrycznego na trzy wymiary: pod pierwiastek dodaj kwadrat prędkości z.
Długość łuku L biegnie wzdłuż krzywej; długość cięciwy c tnie prosto. Łuk jest zawsze dłuższy, z wyjątkiem granicznego przypadku kąta zerowego.
Każdy przykład poniżej jest rozwiązany w całości, żebyś mógł sprawdzić każdy krok.
Dane: promień r = 5 cm, kąt środkowy θ = 60°.
Wzór: L = rθ, przy θ w radianach.
Podstawienie: L = 5 × 1.0472.
Odpowiedź: L ≈ 5.236 cm.
Dane: promień r = 10 m, kąt środkowy θ = 1.5 rad.
Wzór: L = rθ.
Podstawienie: L = 10 × 1.5 = 15.
Odpowiedź: L = 15 m. Przeliczenie nie jest potrzebne, bo kąt jest już w radianach.
Dane: y = x², przedział [0, 1].
Wzór: L = ∫₀¹ √(1 + (dy/dx)²) dx.
Obliczenie: dla x = 1 nawias równa się (1/2)√5 + (1/4)ln(2 + √5) ≈ 1.1180 + 0.3609 = 1.4789; dla x = 0 równa się 0.
Odpowiedź: L ≈ 1.4789 jednostki.
Dane: x = 3cos t, y = 3sin t, t od 0 do π/2.
Wzór: L = ∫ √((dx/dt)² + (dy/dt)²) dt.
Odpowiedź: L = 3π/2 ≈ 4.7124 jednostki, co zgadza się ze znanym obwodem ćwiartki okręgu o promieniu 3.
Stopnie dzielą pełny obrót na 360 części; radiany mierzą kąt długością łuku na okręgu jednostkowym, przy czym pełny obrót to 2π radianów (około 6.2832). Obie jednostki opisują te same kąty: 180° to π radianów, 90° to π/2 radiana, a 1 radian to około 57.2958°.
Jednostka ma znaczenie, bo wzór na okrąg L = rθ jest poprawny tylko wtedy, gdy θ jest w radianach. Wpisanie 90 stopni jako 90 radianów zawyżyłoby łuk około 57.3 raza. Przełącznik DEG/RAD kalkulatora przelicza za Ciebie, ale zawsze sprawdź, jakiej jednostki używa Twoje zadanie, zanim zaufasz wynikowi.
Większość błędnych odpowiedzi wynika z błędów w przygotowaniu danych, nie z samego wzoru. Sprawdź tę listę, zanim zaufasz wynikowi.
Wzór na okrąg wymaga radianów. Wpisanie 90 zamiast π/2 zawyża odpowiedź około 57 razy. Użyj przełącznika DEG/RAD albo najpierw przelicz.
L = rθ używa promienia. Jeśli zadanie podaje średnicę, najpierw podziel ją na pół, bo inaczej Twoja odpowiedź będzie dokładnie dwa razy za duża.
Dla y = f(x) granicami są wartości x; w trybie parametrycznym to wartości t; w biegunowym to kąty. Pomylenie ich mierzy zły odcinek.
Krzywa biegunowa wymaga wzoru biegunowego z wyrazem r², a krzywa parametryczna wymaga obu pochodnych. Wybierz tryb pasujący do zapisu Twojej krzywej.
Wzory Simpsona i trapezów poprawiają się wraz ze wzrostem n. Jeśli dwa przebiegi z różnym n wyraźnie się nie zgadzają, zwiększaj n, aż wynik się ustabilizuje.
Całkowanie numeryczne i sumowanie punkt po punkcie to przybliżenia. Zbiegają do prawdziwej długości, ale nie są dokładnymi tożsamościami jak L = rθ dla okręgów.
Obliczanie obwodów wycinków koła, długości zakrzywionych granic i odległości wzdłuż łuków w układach budowlanych.
Szacowanie długości kabli i pasów wokół kół pasowych, naddatków na gięcie rur i materiału na zakrzywione części.
Obliczanie dróg przebytych wzdłuż zakrzywionych torów i wiązanie położenia łuku z ruchem kątowym.
Mierzenie zakrzywionych fasad, łukowych otworów i odległości krętych alejek na podstawie rysunków planów.
Obliczanie drogi końcówki ramienia robota wzdłuż zaprogramowanego zakrzywionego toru do planowania czasu i zużycia energii.
Ćwiczenie układania i obliczania całek długości łuku, klasycznego zastosowania całkowania w geometrii.
Parametryzacja krzywych długością łuku dla animacji ze stałą prędkością i równomiernego próbkowania wzdłuż torów.
Kalkulator długości łuku mierzy odległość wzdłuż krzywej między dwoma punktami. Wpisujesz definicję krzywej (np. promień i kąt albo funkcję z granicami przedziału), a on zwraca długość, zwykle z obliczeniami krok po kroku.
Dla okręgu pomnóż promień przez kąt środkowy w radianach (L = rθ). Dla innych krzywych użyj pasującego wzoru całkowego albo wpisz funkcję do kalkulatora powyżej i wybierz właściwy tryb.
Wzór na okrąg to L = rθ. Krzywe kartezjańskie używają L = ∫√(1 + (dy/dx)²) dx, krzywe parametryczne L = ∫√((dx/dt)² + (dy/dt)²) dt, krzywe biegunowe L = ∫√(r² + (dr/dθ)²) dθ, a krzywe 3D dodają wyraz z pod pierwiastek.
Dla okręgów potrzebujesz promienia (albo średnicy, czyli dwóch promieni). Dla ogólnych krzywych promień w ogóle nie jest potrzebny: tryby kartezjański, parametryczny, biegunowy i punktowy działają na funkcjach lub współrzędnych.
We wzorze L = rθ używaj radianów. Jeśli Twój kąt jest w stopniach, najpierw przelicz (radiany = stopnie × π/180) albo użyj przełącznika DEG/RAD kalkulatora, który robi to automatycznie.
Długość łuku biegnie wzdłuż krzywej; długość cięciwy to prosta między końcami łuku. Cięciwa jest zawsze krótsza (c = 2r·sin(θ/2) dla okręgu). Zobacz schemat porównawczy w sekcji wzorów powyżej.
Wpisz x(t) i y(t) wraz z przedziałem parametru w tryb Parametryczny. Kalkulator obliczy ∫√((dx/dt)² + (dy/dt)²) dt na Twoim przedziale i pokaże kroki.
Tak. Wpisz x(t), y(t) i z(t) w tryb 3D. Wzór rozszerza wersję parametryczną o pochodną z: L = ∫√((dx/dt)² + (dy/dt)² + (dz/dt)²) dt.
Wynik używa tej samej jednostki długości co Twoje dane. Jeśli promień jest w centymetrach, długość łuku jest w centymetrach. Same kąty po przeliczeniu na radiany są bezwymiarowe.
Metody numeryczne (Simpsona, trapezów) przybliżają całkę. Zwiększ liczbę podprzedziałów n, aby wynik był bliższy, i porównaj ze znanym przypadkiem, żeby potwierdzić poprawność danych.